តើវប្បធម៌អ្វីខ្លះដែលមានការចោះ?

ការចោះ​គឺជាទម្រង់មួយនៃការកែប្រែរាងកាយអស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ ដោយលើសពីព្រំដែនភូមិសាស្ត្រ និងបរិបទវប្បធម៌។ វប្បធម៌ផ្សេងៗគ្នានៅជុំវិញពិភពលោកបានទទួលយកការចោះ ដែលវប្បធម៌នីមួយៗមានសារៈសំខាន់ និងរចនាប័ទ្មពិសេសរបស់វា។

វប្បធម៌មួយក្នុងចំណោមវប្បធម៌គួរឱ្យកត់សម្គាល់បំផុតដែលអនុវត្តការចោះគឺជនជាតិដើមភាគតិចនៅអាមេរិកខាងជើង។ កុលសម្ព័ន្ធជាច្រើន ដូចជា Lakota និង Navajo ជាប្រវត្តិសាស្ត្របានប្រើការចោះត្រចៀក និងច្រមុះជានិមិត្តរូបនៃអត្តសញ្ញាណ ស្មារតី និងឋានៈសង្គម។ ការចោះទាំងនេះច្រើនតែមានអត្ថន័យវប្បធម៌ជ្រៅជ្រះ ដែលតំណាងឱ្យការតភ្ជាប់ទៅនឹងដូនតា និងប្រពៃណី។

នៅទ្វីបអាហ្វ្រិក ការចោះត្រចៀកមានច្រើននៅក្នុងសហគមន៍ជាច្រើន។ ជាឧទាហរណ៍ ជនជាតិម៉ាសៃនៃប្រទេសកេនយ៉ា និងតង់ហ្សានី តុបតែងខ្លួនដោយការចោះត្រចៀកដ៏ប្រណិត ដោយជារឿយៗលាតត្រដាងផ្នែកខាងក្រោមដោយគ្រឿងតុបតែងធ្ងន់ៗ។ ការចោះទាំងនេះបង្ហាញពីភាពចាស់ទុំ និងជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌របស់ពួកគេ។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ កុលសម្ព័ន្ធហ៊ីមបានៅណាមីប៊ីប្រើការចោះជាទម្រង់នៃសម្រស់ និងការបញ្ចេញមតិសង្គម ដោយស្ត្រីតែងតែពាក់គ្រឿងអលង្ការដ៏ស្មុគស្មាញនៅក្នុងត្រចៀក និងច្រមុះរបស់ពួកគេ។

នៅអាស៊ីខាងត្បូង ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ការចោះមានឫសគល់យ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងការអនុវត្តវប្បធម៌ និងសាសនា។ ការចោះច្រមុះ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "ណាត" គឺជារឿងធម្មតាក្នុងចំណោមស្ត្រី ហើយជារឿយៗត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងស្ថានភាពអាពាហ៍ពិពាហ៍។ លើសពីនេះ ការចោះត្រចៀកគឺជាពិធីមួយសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន ដែលត្រូវបានប្រារព្ធឡើងជាមួយនឹងពិធីដែលបង្ហាញពីសារៈសំខាន់របស់ពួកគេនៅក្នុងជីវិតគ្រួសារ និងសហគមន៍។

នៅក្នុងវប្បធម៌លោកខាងលិចសម័យទំនើប ការចោះរន្ធបានវិវត្តទៅជាទម្រង់នៃការបញ្ចេញមតិខ្លួនឯង និងម៉ូដ។ ខណៈពេលដែលវាអាចខ្វះសារៈសំខាន់ខាងវប្បធម៌យ៉ាងជ្រាលជ្រៅដែលមាននៅក្នុងសង្គមដទៃទៀត វានៅតែបម្រើជាមធ្យោបាយសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗដើម្បីបង្ហាញពីអត្តសញ្ញាណ និងរចនាប័ទ្មផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។

សរុបមក ការចោះរន្ធគឺជាទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយនៃវប្បធម៌មនុស្សជាតិ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីជំនឿ ប្រពៃណី និងការបញ្ចេញមតិផ្ទាល់ខ្លួនជាច្រើននៅទូទាំងពិភពលោក។ ចាប់ពីសារៈសំខាន់ខាងវិញ្ញាណនៅក្នុងវប្បធម៌ជនជាតិដើមភាគតិច រហូតដល់ការបកស្រាយទំនើបនៅបស្ចិមលោក ការចោះរន្ធនៅតែជាទម្រង់ដ៏មានឥទ្ធិពលនៃអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌។